Yağmur, bilinmezliğin ince bir çizgisi gibi dokunur yüzüme.
Umutlarımın eridiği boşlukta, titreşen boğuk bir ses gibi düşer durur.
Buğulu camların ardından yüzen hayalin, damla damla ağırlaşan düşlerimle buluşur.
Ve ben derin bir iç çekerim.
Yüreğimde bir his var, belirsiz, unutulmuş, şekilsiz bir gölge gibi durur.
Sessizliğinde kıvrılan, zamanın kıyısında asılı duran bir hatıran kokar.
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta