Yağmur, bilinmezliğin ince bir çizgisi gibi dokunur yüzüme.
Umutlarımın eridiği boşlukta, titreşen boğuk bir ses gibi düşer durur.
Buğulu camların ardından yüzen hayalin, damla damla ağırlaşan düşlerimle buluşur.
Ve ben derin bir iç çekerim.
Yüreğimde bir his var, belirsiz, unutulmuş, şekilsiz bir gölge gibi durur.
Sessizliğinde kıvrılan, zamanın kıyısında asılı duran bir hatıran kokar.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta