yalnızlık; gülümser hep bize
paylaşılmaz asırlardır kapalı sandık,
takılırız bazen oltasına,
sondur hep yalnızlık.
yalnızlık; ne azalır ne artar,
çerçevedir süsleyen sevgiyi,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




kalabalıklar içinde içilir en çok şifa niyetine yada şerefe...
tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta