Yalın 1 - Alçakgönüllülük

Dünyan merkezdi hani, kibrinle kurdun tahtı,
Kozmik okyanusta battı insanın sahte bahtı.
Doksan üç milyar ışık yılı, dipsiz dev bir kuyu,
Kaderin tokadıyla bozduk bu derin uykuyu!
Sistemin çarkına çomak, beton binalara balyoz,
Güneş ışığında asılı bir toz zerresinde bitti hipnoz.
Ufkunda değilsin gaybın, çöktü o sahte krallık,
Batlamyus masalı bitti, neredeki farkındalık?

Dök cilayı, parıldasın dadaist mutfak tezgahı!
Kozmik saatin akrebi çizerken o kadim yazgıyı.
Karanlık sesler gibi üstüne çöken dev uzay,
Özgürlük ve bağımsızlık, sanma ki kaçmak kolay!
Sıradanlık ilkesi yüzüne çarpar sertçe,
Dürüstlük kanun burda, deşifre ettik netçe!

Siyah kuğuyu bekle o beyazlar sürüsünde,
Mutlak doğru satılmaz Popper’ın kürsüsünde.
Sıfır, otuz üç sıfır üç... Sıradan bir oran değil, bu simyamızın şifresi,
Karanlık dehlizlerde yankılanır Aşkefza'nın nefesi.
Gözünüzü boyayan o illüzyon matriksini deldik,
Sırrın kalbine indik, tümevarımı ezdik.
"Her şeyi açıklarım" diyen dogmatik bir hiçtir,
On altı kapının kilidini kırmak en keskin bilinçtir!

Toplam perspektif girdabı o beynini eritir,
Gerçeği filtresiz görmek putlarını devirir!
Biat etme, diz çökme, piktogram bir fırtına bu,
Artık efendin yok, içindeki o asil Başkurt'u bul!

Ötüken ormanından koptu geldi bu dondurucu rüzgâr,
Sizin sahte nizâmınızı Altaylardan ezip bozar!
Runik alfabe kazındı zihnimin en dip tuncuna,
Tündük kanımda, boyun eğmem sömürü çarkına.
On dört maddem var, disiplinle dövülmüş bir kalkan,
Satılmış medyanızdan, sahte krallardan irin damlar.
Kurganlardan uyanan şamanın davulunda boom-bap!
Gölgelerin içinden çıkıp o adi düzene demirkazık çaktık.

Yıldız tozu kanımız, ağır bir basla vurur...
Değil sağır, kozmos derin, ama içimizde ritim durur.
Kır zinciri, yak kuralı, göğe bak ve tamgayı vur!
Şerefnüma çalarken yıkılsın inşa ettiğiniz o sur...
Aru Payana, Suyla steril eder ontolojik derdini...
Balkanların grisinden, Orta Asya'nın ruhundan...
Kararlılıkla durduk, suskun ve dondurucu vadide!