Yalancı olmamak için,
Önce adam olmak gerek.
Pervane olmak yerine,
Rüzgara göğüs vermek gerek!
Hakla, adaletle yürümek gerek,
Ne korku, ne yalan, ne hile gerek.
Eğilmemek gerek, bükülmemek gerek,
Her rüzgârda savrulup dökülmemek gerek.
Boyun eğmek nedir, bilmemek gerek,
Meydanlarda mazlumun sesi olmak gerek!
Çıkar için dostu satmamak gerek,
Ekmek için hakkı yutmamak gerek.
Gece olsa bile, güneş gibi aydınlık,
İçin dışın bir olup; şeffaf, duru, ışık...
Yokuşlar dikse ne yazar, düz mü sandın?
Her diken gül mü sanardın, süz mü sandın?
Adam gibi yaşamak için önce adam ol,
Korkaklar kazanır sanma; son pişmanlık fayda vermez, bunu an.
Onur dediğin nedir? İçindeki o sese kulak vermek.
Haksızlık karşısında susmak, iki dünyada da erimek.
Rüzgâra göğüs vermek işte budur; dimdik durmak,
Yalancı olmamak için, ölmeden önce "ben adam" diyebilmek!
Ömer TURAL
Ömer Tural
Kayıt Tarihi : 13.3.2026 22:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!