sözlerin yemine katılarak verildiği
bu günlerde,
yalana bulaşmadan yaşamanın
ne kadar zor olduğudur vesselam.
çünkü hakikat,
çıplak ayakla yürümek gibidir cam kırıkları üstünde,
her adımda kanar insan,
ama yine de vazgeçmez yürümekten.
çünkü doğru,
yalnız bir çınar gibi ayakta durur rüzgârın ortasında,
dallarını kırarlar,
köklerini sökmek isterler,
ama o, toprağa daha sıkı tutunur.
kalabalıklar yalanla ısınırken
hakikat üşür,
incecik bir gömlekle kışa yakalanır.
ve insan,
ya kalabalığa karışır
ya da üşümeyi göze alır.
söz verilir,
ama sözün ruhu çoktan terk etmiştir dudakları.
yemin edilir,
ama kalp çoktan başka pazarlıkların masasına oturmuştur.
işte böyle zamanlarda
susmak bile bir çığlık olur.
dürüstlük,
sessiz bir direniştir bu çağda,
bağırmadan, kırmadan, dökmeden
dimdik durabilme sanatıdır.
ve en çok da
kendine yalan söylememektir.
geceler uzun,
vicdanlar uykusuz,
sokak lambaları bile
daha çok aydınlatır karanlığı
bazı yüzlerden.
bir çocuk gülüşünde saklıdır hala umut,
bir annenin duasında,
bir yorgun işçinin alnındaki terde,
bir sevgilinin titreyen sesinde.
insan bazen
tek başına kalır doğrularıyla,
kalabalıklar sırtını döner,
alkışlar susar,
omuzlar çekilir.
ama bilmezler,
yalnızlık bazen
en kalabalık duruştur.
çünkü yalan,
çok kişiliktir,
doğru ise
tek bir yürek ister.
ve o yürek,
kırılır, yorulur,
ama yine de vazgeçmez atmaya devam etmekten.
çünkü bilir,
bir gün,
hakikat kendi ışığını bulur,
ve en karanlık geceleri bile
utangaç bir sabaha bağlar.
sözlerin yemine katılarak verildiği
bu günlerde,
yalana bulaşmadan yaşamak
zor iştir, evet.
ama en onurlu iştir.
vesselam…
Mustafa Alp
06/02/2025 04.00
Kayıt Tarihi : 6.2.2026 22:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!