Sevilmiyor olmanın çaresizliğinden bir şekilde sağ çıkarda insan, sevildim sanmanın düşüşünden kurtulamıyor.
Bunun ağrısı dinmez.
Bunun kırgınlığı unutulmaz
Bu kabullenilemez
Bu katlanılamaz.
Ellerini hiç tutmamıştım,ama kalbin göğsümde atıyordu.
Çok sevdiğin için çabuk kaybediyorsun ve birini asla kendinden çok sevmemen gerektiğini göğsünün altındaki o tarifsiz sızıyla öğreniyorsun.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta