Yalan Mısın Sen Şiiri - Kasım Kobakçı

Ayağın takılır, her şeyi yıkar,
Görüşün bozuktur, tavana bakar,
Salyaların durmaz, çenenden akar,
Alemde örneksiz, şaşkın mısın sen?
*
Mahkeme duvarı, o asık surat,
Eşekte bulunmaz, sendeki kırat,
Geçilmez seninle, o ince sırat,
Doğuştan kadersiz, pişman mısın sen?
*
Karnın hiç doymuyor, sanki bir çuval,
Elinde ney değil, kaba bir kaval,
Anlattığın her şey, koca bir masal,
Tartıda çekmeyen, şişman mısın sen?
*
Tersine giymişsin, astarlı yelek,
Hafızan delinmiş, dönmüş bir elek,
Tarlada yetişen, tatsız bir kelek,
İdrakten şuurdan, noksan mısın sen?
*
Konuşman duyulmaz, kulağın sağır,
Evin desen sanki, kokulu ahır,
Boşuna çırpınma, boşuna bağır,
Çözümü olmayan, buhran mısın sen?
*
Arabam yürümez, tekerde takoz,
Estikçe savurur, sersem bir lodos,
İnşaat dibinde, yığılı moloz,
Toz toprak içinde, viran mısın sen?
*
Bırak bu halleri, kes artık tıraş,
Çalışmaz saksın hiç, aheste yavaş,
Kendinle bitmeyen, büyük bir savaş,
Sonu gelmez acı, hüsran mısın sen?
*
Dalında sallanan, çürük bir armut,
Şehre inip gelmiş, dağlı bir haydut,
Buluttan nem kapan, ıslak bir barut,
Gemiyi batıran, korsan mısın sen?
*
Ayağı kokutan, kirli bir çorap,
Gittiğin her yeri, eylersin harap,
Çölde su zannettim, kupkuru serap,
Emekler tüketen, ziyan mısın sen?
*
Fareyi tutamaz, paslı bir kapan,
Hedefi vuramaz, lastiksiz sapan,
Hatalı örülmüş, yamuktur tapan,
Gerçeği olmayan, yalan mısın sen?