Yalan herşey (deneme) Şiiri - Bekir Şahin 2

Yalan herşey…

Gül bahçelerinde veda senfonisiymiş koşmak… Laleler de bu ayrılık orkestrasının solistleri… Gidiyorum istemesem de… Her gördüğümde sana aldığım karanfiller şahit buna… Nedenini sorma gidişimin… Belki de nedeni, varlığımın günahın varlığı oluşundandır. Doymayan bir devin nefsine söz geçiremeyişindendir. Yıkışımdandır, yakışımdandır. Kırışımdandır, geçirişimdendir. Söküşümdendir dağıtışımdandır… Darmadağın edişimdendir hayalleri… Ümitleri, beklentileri, hevesleri buruşturup atışımdandır… Her saniyesinde hayatımın, fiyasko yaşayışımdandır… Kaçmak, firak türküleriymiş mor menekşelerin… Zambaklar da saklanışların mızıkacıları…

Çaresizliğim gurbet kadar acı… Mazim, çarmıha gerilmiş bir adamın sancısı… Halim, her saniye ok yiyen bir hedef tahtası… Ellerim bomboş, kan revan… Gözlerim sönmüş… Ruhum pörsümüş… Heyecan musluklarım toz tutmuş, çöl olmuş… Giden çoktan gitmiş… Arzular, sağa sola saçılmış… İstekler, kendilerini uçurumlardan atmış… Ufuk, çok uzak… Yollar, girift… Dostlar, yabancı… İstikrar ölmüş, rota zikzaklı… Adada yalnız… Ağlayabilsem keşke heyhat pınarlar kurumuş… Ölsem ölemiyorum… Kalsam kalamıyorum… Dursam duramıyorum… Gitsem gidemiyorum… Durumum yokluk kadar acı…

Ey çocuk, senin de hayallerin vardır cüzdanında ne dersin? Daha gençliğini yaşayacaksındır kim bilir? Kırlarda koşacak, yaylalarda kalacaksındır… Papatya bahçelerinde demlenmiş çay içeceksindir, doğru mu? Meltemler eserken elma ağacının altında dostlarınla kahvaltı yapacaksındır… Bir düzenin bir yolun vardır. Seveceksin, sevileceksin, güleceksin, eğleneceksindir. Kalabalıklara karışacak, paylaşacak, bölüşecek, gidecek, gelecek gezecek tozacaksındır… Mutluluk, sende belki de domino etkisi yapacaktır… Martılar, vapurlar, köprüler senin için aşk adına çok şey ifade edecektir. Ey çocuk desene sen de dökeceksin heybende ne varsa hepsini bir gün teker teker…

İşte beni duydun uzaktan… Kulübemde halimi gördün… Yaralar bereler içindeyim… Ruh kanar mı? İşte ruhum delik deşik… Çok doktor pes etti beni görünce… ‘Az bir ömrü kalmış’ sözlerini hiç duymasam da onlardan, odamın duvarlarından anladım bunu… Kesecekler bir gün şu yaşlı çınarı karşı dağda görünen… Gökkuşağı hiç açmadı o tepede… Her mevsim de tipi-zemheri, kar-kış, rüzgâr-fırtına olmaz ki yahu! Ne idi ki bilmiyorum bir an göz kırpıp kaybolmamın nedeni? Odamda yıllarca yalnız çürüyüşüm nedendi? Bir cihaz yok muydu vicdan nakli yapacak bana?

Sallanan sandalyede saatin geriye doğru akışını bekliyorum… Zaman altı yaşıyorum… Sana uzak… Kimse yoklamıyor halimi, kimse tıklamıyor kapımı… Eski gazeteler var yerlerde... Eski hikâyeler aklımda… Şömine tükenmiş benden evvel… Lügatimde dost, veda demek… Pencereler elveda… Vazoda kurumuş güller… Beklemekten yorulmuş anlaşılan… Solmuş laleler, korkmuş çünkü… Bahçede coşkun zambak bende boynunu bükmüş… Duvarımda asılı siyah-beyaz bir tablo… Buruşmuş bir resim. Ne var biliyorsun musun resimde? Sümbül bahçelerinde sanki sonsuzluğa pervasızca koşan cıvıl cıvıl bir çocuk… Ey çocuk, her şey yalan…

Bekir Şahin