Yalan Dünyaya Şiiri - Mehmet Çobanoğlu

Şu divane, garip hâlim,
Akar gider seller gibi.
Kor ateşte yanan dalım,
Tozup giden küller gibi.

​Çarkı bozuk şu dünyada,
Günüm kıştır tüm aylarda.
Ömür geçer zor yollarda,
Hep yakıyor, düzen gibi.

​Can canıma acı düşmüş,
İçimde bir ince vuruş.
Yüzümdeki her bir gülüş,
Solup giden güller gibi.

​Gönlüm yorgun, dünyam yıkık,
Demiyorlar "Sana yazık."
Bu yürekte her hıçkırık,
Sardı beni ateş gibi.

​Yaşam köprü, gelen geçer,
Kimi eker, kimi biçer.
Ecel şerbetini içen,
Bendeki dert seller gibi.

​Sultan olsan, şah olsan da,
Erir gidersin bu handa.
Vakit biter dar zamanda,
Geçip giden yollar gibi.

​Ölüm ne kış ne bahar tanır,
Can uçar da bir toz kalır.
Fani duvar bir gün çöker,
Uyanırsın düşler gibi.

​Kimi ağa, kimi beydir,
Kimi derviş, kimi şehdir.
Fakire dert bir heybedir,
Tükenmeyen kışlar gibi.

​Çobanoğlu günü gözler,
Solar o gün taze güller.
Toprak olur tüm bedenler,
Silinip gider izler gibi.

​Mehmet Çobanoğlu
29.03.2026
İstanbul