Yalan Dünya Şiiri - Muhammed Veysel Erdinç

Yalnız yaşanmıyor moruk
Hadi kızım gel bul beni
Ölmemek için yaşamak aynı şey
Yaşarken ölmekle
Gel dirilt beni kendinle
Öksürüklerim çoğaldı ama
Sebebi değil sigara
Bir söz verdim tutmak için
Hasret kaldım 1 dala
Piyanistim ben çarpıktır parmaklarım
Bu okuduklarını unut
Diğerlerinden saklarım
İllüzyondur insanların sana değer vermesi
Karşılıklı çıkardır insanoğlu hermesi
Sanırım duygusalken yakaladık dostları
Ilk defa(!) başında ayıkamadık  sonları
Önümde şehir ve belki de karşımdasın sen
Uyuyorsun mışıl mışıl sana bakarken ben
Kalk uyut beni de kızım rap uyutmuyor beni
Dans et kollarımda, uyuştur bu yorgun teni
Şiirlerim rap sözüne kayıyor kurtar onları
Sen de dinle dilimden baştan sona olanları
Tanımıyorum seni adın ne, nerelisin kimsin sen
Bu bir gemi ben bayrağım ve kürektesin sen
Yürüt bizi toparla bu yabani ormanda
Adını yaşatayım bir klasık romanda
Hadi bul beni sensiz dayanamaz bu bünye
Tut elimi bırakma ol zümrütten bir künye
Neticede başlangıçlar hep yeni bir son ya
Gel beraber yürüyelim, inan çekilmez  dünya..