Aşk Sanki Şiiri - Muhammed Veysel Erdinç

Aşk sanki
Günahın pençesinde sıkışmak gibi
Ürpertici, sessiz
Siyah filmli cam gibi

Ay mıdır koca deryaları ayartıp yürüten
Yoksa deryalar mıdır hilale kavuşmak isteyen
Söyle, sen misin ey aşk beni bu hale düşüren
Söyle, sen misin gelgitinde solmuş ciğerlerimi tüketen
Yoksa bu ahval midir beni hakka ulaştıran

Aracıya ne gerek var, söyle ulu Tanrım söyle
Neden beni bir yar ile yolcu ettin zevale
Vallahi direnmenin muhal olduğu bu hale
Nolursun visalinle bir kıl bizi ey kavuşturan

Bu aciz kul matemiyle huzurunda bekliyor
Her yeni gün bağrına kandan çentik ekliyor
Şehvetin günahı ile kabir azabı bekliyor
Nerde beni aşk denen leziz zehre bulaştıran

Bir elimde tesbih bir elimde sigara
Kurtaramadı beni bu dertten para
Ve şu coşkun boğazın bende açtığı yara
Anlatıyor ki, sevdadır denizi aya yaklaştıran

Ben bir küçük çocuktum! Masum bir melektim.
Sanki bu cihana karşı bir başıma, tektim
Aşkın pembe dumanını bir kez içime çektim
Ne olduysa oldu sonra, geldi düzenimi savuşturan...

-22 Ocak 2026