12-02-1965- [email protected]
Kendi yangınını küle çevirip rüzgara savurmuştu,
Dünyanın tüm dertlerini kendine vatan eylemişti.
Yüzünde çizgilerden bir coğrafya,
ruhunda dipsiz bir kuyu,
O, kendi ömrünü
başkalarının eşiğinde harcayan bir yabancıydı.
Hiçbir yere ait değildi,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta