Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yalan dünya yalan dünya
Kimselere kalmaz dünya
Hepimize yolculuk var
Ahirettir gerçek dünya
Aslında dünya gerçek biziz yalan olan sevgili Hatice. Ama avunuyoruz işte bu yalanlarla. Kutluyorum güzel şiirini ve seni canım...
Kimselere kalmaz dünya
Dönüp bakın gidenlere
Kimselere kalmaz dünya
Dönüp bakın gidenlere
Ne krallar, padişahlar
Hep girdiler kabirlere
Ne zenginler ne fakirler
Hep girdiler kabirlere
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta