Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
İÇİMİ ACITTI ŞİİRİNİZ BAZEN TEK KALMAK İSTİYOR İNSAN.AMA O ZAMAN DA YARADANINI FARKEDİYOR.ELLERİNE BAKIYOR AYNALARA ETRAFINA KİMBİLİR ONUN GÖREBİLDİKLERİNİ GÖREMEYEN HİSSTTİKLERİNİ YAZAMAYAN NE ÇOK İNSAN VAR DİYE DÜŞÜNÜYOR.YALNIZLIK İNSANIN DOĞRUYU BULMASINA YARDIMCI OLUR,DOĞRUYU ARARSA İNSAN...SAYGILARIMLA...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta