Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
İÇİMİ ACITTI ŞİİRİNİZ BAZEN TEK KALMAK İSTİYOR İNSAN.AMA O ZAMAN DA YARADANINI FARKEDİYOR.ELLERİNE BAKIYOR AYNALARA ETRAFINA KİMBİLİR ONUN GÖREBİLDİKLERİNİ GÖREMEYEN HİSSTTİKLERİNİ YAZAMAYAN NE ÇOK İNSAN VAR DİYE DÜŞÜNÜYOR.YALNIZLIK İNSANIN DOĞRUYU BULMASINA YARDIMCI OLUR,DOĞRUYU ARARSA İNSAN...SAYGILARIMLA...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta