Yalan bir zehirdir Şiiri - Murat Ülkü

Yalan bir zehirdir, şeker kaplıdır,
Diline değer de bal sanırsın sen.
Oysa her kelamı bin dert saklıdır,
Huzuru uydurma hâl sanırsın sen.

Ağrı kesiciyle diner mi sızı?
Sadece uyuşur, geçmez acısı.
Yalanın o pembe, sahte yıldızı,
Gönlüne doğacak gün sanırsın sen.

Göz boyar, kandırır, ruhu oyalar,
Boşluğa örülür derme duvarlar.
İçten içe çürür bütün duygular,
Kurumuş bir dalı gül sanırsın sen.

Gerçek bir neşterdir, değer derine,
Acısı oturur tam orta yere.
Bakmaz gözündeki yaşın seline,
Canını yakanı el sanırsın sen.

Mevsimi gelince keser ve biçer,
Ruhun karanlığı ondan vazgeçer.
İnsan bu yaradan acıyla geçer,
Hakikat yolunu dar sanırsın sen.

Tatlı sözle kanmak, uyumak demek,
Uçurum başında rüya görmek tek.
Zor olsa da bazen zoru sevmek gerek,
Doğruyu diyeni hâr sanırsın sen.

Seni incitse de bırak söylesin,
Yaranı kanatıp irin eylesin.
Seni kandıranlar gönlün neylesin?
Yalanı kendine yâr sanırsın sen.

Kıymet bil yüzüne gerçek vuranın,
Yanında dimdik ve dürüst duranın.
Maskesi olmayan, kalbi uranın,
Sözünü ruhuna bâr sanırsın sen.

İyileşmek için acı şart bazen,
Yıkılmalı sahte, o bozuk düzen.
Avutan değil de gerçeği sezen,
Dostun feryadını zâr sanırsın sen.

Garip Murat der ki; uyan bu düşten,
Fayda gelmez asla sahte gülüşten.
Hakikat süzülür her bir gidişten,
Yalan dünyayı hep var sanırsın sen.