Yalakalık üzerine Şiiri - Yılmaz Canalan

bir gün bir top bok gördü,
caddenin ortasında
işi bu ya, el pençe divan,
dört harfli yalaka.

aman efendim aman,
ne de güzel kokuyorsunuz.
göğe doğru dolanı dolanı,
ne de güzel ağmışsınız.
durun hele bir selfi alayım.
bu olmadı, gülümsememişim burada.
sizi çıkaran göte kurban olayım!

ay allahım, yüce rabbim
bok bile dik durabiliyor.
kokuyor, şahsiyeti de ondan mütevellit
olsun, ben de bolca şükrederim sana
elhamdülillah, elhamdülillah!