Aşkın tezgahında dokundu bir bir
Bahtıma gün
Çilem bu.. çekilecek,
Alnıma yazılmış daha dün
Felege de kızamıyorum
Söze de giremiyorum
Nedensiz bir aşk değil benimkisi
Tuttuğum ellerindi, bu bir şey değil mi?
Zuhur ettiğin boş değil kaderime
Yazıldın anlıma sen, buna amenna
Çiçeklendi hayatım hep seninle
İnan aşkı bir tek sende gördüm
Eğer sen gidersen yaralarım azar
İrin dolar içime, akar yokluğunda
Sonuna kadar özlemine dayanamam
Bu benim kalbime amansız eziyetler verir.
Sen benim solmaz rengimsin, sesimsin
(I)
Özür dilerim, benzetiyor muyum sizi yoksa
Limburg,da
Ilık bir akşamın maviliğinden
Bana tatlı tatlı bakan siz miydiniz?
Ne ölür ki dünyada gözüm
Sen onlara öldü mü diyorsun
Sen ölümü ne biliyorsun
Hem sen hic öldün mü ki
Ölmüste,
Yolda yürüyor, ben peşinden sürükleniyorum
Haz doluyor ruhum, işliyor iliklerime edası
Hayalimden fışkırıyor iki sevgili el ele yolda
Bütün iklimler sanki bir yaz gibi, çiçek çiçek.
Açılıyor ufukta yeni bir pencere, umut dolu
Lüksemburg(*) gecelerinde yalnızım, senden uzakta
Venüsün bakışlarında görüyorum gülüşlerini Melle(**)
Sarmış gece örtüsü, sarmaya doyamadığım tenini
İhanetin deli ediyor, en güzel orospu gibisin melle.
Lüksemburg,da pembe safağı, giyindim elbisemi
Mesnetsiz uyanışların gri sabahında, kör bakan gözleri
İçsel kışkırtmalara periyodik, sosyal sahiplenmelere yol açsa da
İyi niyetlerin suistimal edildiği duygusuz ruhların arenasında
Kalp gözü ile vuku bulan bütün güzellikleri heba etme niyeti bu.
Ruhu sonsuz boşluklarda çırpınan çürümüş ideolojiler ışığında
Güzel anılarım mazide kaldı
Boynum bükük, gözüm daldı
Yüzümde gülücüklerin aslı vardı
Derin mi derin hüzün içimi sardı.
Dönüp baksam maziye yönümü
Boynu bükük kalbimde kaldın,
artık şiirler yad eder adını
Silineceksin belki hayallerimden
ama resimlerini çizeceğim
Gün yüzün görmediğin yalanların
fışkıracak belki gözlerinden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!