Zehir zemberek akrep zehrinde sızıydı,
zerkettiğin her zerreme
Bir öpüş tadına hasret kaldığımda buldum,
dudaklarındaki acıyı
Şimdi yokluğunu hayallerime getiriyorum tedavisiz,
pansumansız
Bir mutluluk çizdim sana sonsuz mu sonsuz
İçine çelenkler yaptım bütün mevsimlerden
Üzüldüğün zaman gülücük koydum gülesin diye
Bütün gözyaşlarını da sildim, agğlama sen diye.
"Ve Metanet Duvarları Yıkılıyor Ruhumun"
Aklımı alıyor şu yosma, arzularımı kamçılıyor
Metanet duvarları yıkılıyor ruhumun, azıyorum
Öyle bir bakışı var ki, bunu bana hiç sormayın
Loş ışıkta bu tablo eritiyor görenleri, mum gibi!
"Naif"
Ben sevimsiz olamam kimseye insan
Tertemiz bir sevgi ile doğmuşum anamdan
Sen sevimsizlik düşünüyorsan çevrene eğer, boşuna
Tertemiz bir sevgi ile ölmek için gün var iken...
Korkunç mu korkunç ruhumda ızdıraplar türüyor
Bir yanımı eritirken sinsice, sen kalan yanım çekiyor
Artık zamanı gelsin ölümün dayanamıyorum ne olur
Ne yana dönsem gördüğüm şeklin, şemalin değil
Kıldan ince düşünceler beynimi yiyip bitiriyor
Kalk gidelim derken aklım kalbim bunu istemiyor
Gün yüzünü gösterdiği gün, gözlerinden
Saçıldı venüsten sızma bir ışık kainatima
Dünya yaratıldı içimde, gamsız, kedersiz
Aşkın kanatlandığı, turnalar gibi süzülen.
Zaman durgun, gün aynı gün, mevsimler bir
ne zaman gemlense duygu ve düsünclerim
kapanırım yalnızlıklara, duymam bile kendimi
bulamam dert-daşımı, avunurum hayallerle
beklerim gelecek bir arif, nasihatler verecek!
dagılacak ruhumun dertleri, tozu ve dumanı.(*)
Bir sigaram var dudağımda
Bir de tadın
Terkedilmiş
Bir de adın
Her nefes çekerim acı acı...
"Zebil" *
Pencereden dışarı bakarken arka planda ağır ağır çalan romantik müzik.
Düşünüyorum;
Hakkımda, hakkımızda.
Ama duygularımı gizleyemezsiniz.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!