Yakup Icik Şiirleri - Şair Yakup Icik

Seni kaybettiğim günü buldum,
bir sevgili gözyaşları arasından
Bütün hüzünler bir renk,
hıçkırıklar nihavent güftesiz ve bestesiz
Ayyukun derinliklerinde yankılanıyordu,
figansız acı acı nameler

geçip gittin zaman gibi gözlerimin önünden
hatıran kadı, o da umut dolu kalbim de sen
aktım bunca yıl peşine de, bendim olmadın
asılı kaldım bir boşlukta sensiz, boynu bükük.

ne gülebildim, ne de ağlayabildim yokluğunda

Örttüğü zaman zifiri karanlık çarşafını geceler bedenime
Bir bir sıralanır dertler, ruhumun sessiz figanı acı acı inler
Aşkım gelir aklıma, biter sandığım hayallerimin iç sıkıntısına
Tebessümle dert yanarken, kahkahaları süsler yalan gülüşlerimi.

Gitse de artık sevgili gelmemeye içim, için içini yer bitirir

Her şeye rağmen sevinç doldurdum içime
Gamı, kederi ve elemi bir gülücüğe sattım
Neşeyi buldum hüzünlerin saklanmışlığında
Bir gün de olsa gülebildim ya şükürler olsun!
(2005)

* iliklerime işledin aşkının ateşini teninle zerkederk!
unutmam ne mümkün seninle, venüslü o bir geceyi
arzular şaha kalkmıştı heyecandan, sihirli ve büyülü
hiç çıkmıyor aklımdan her anı, tutkulu sevişmelerin!

şimdi her şey boş ve yalan, sensiz kap-kara dünya

Bilsen ne çok şeyleri yitirdim seni seveli
Bilmem ki daha ne kadar sürecek bu çile
Umuda bağlandım gün görmeden hergün
Umutsuzluk girdabında buldum da kendimi.

Sevmelimiyim yeniden, başamı dönmeli

Baktığım gün girmiştin kalbime, ilk sızısı içimde
Gün gün dolaşır ızdırabı hala, can damarlarımda
Coşkun selleri andırır gözlerim, yağmur yağmur
Öyle derin acılar yaşıyorum ki, kederli ve dertli.

Sendendir çektiğim aşkın çilesi, sendedir çaresi

gün senin günün bak; ağaçlar gözlerinin renginde
salınıyor, efendisi rüzgarın önünde büyülenmiş
arşa eriyor yerin - gögün sevinci senin için!

zaman senin zamanın bak; akıyor dingin sular gibi
içinde bir tek güzelliğin coşuyor nice kalplerde

Neyim var neyim yok, bütün iyilikler senin
Acı, elem, keder ve gam, benim için yeter.

Senin gülüp mutlu olman, güç veriyor bana!
24.03.1999

(aşka davet)

Ateş ol yak, mor alevlerinle ruhumu
Eritip bitir şu varlığımı, un ufak et
Toz toprak olayım, karışayım
Uçayım kumtaneleri çöllere!