Çiğ düşmüş şafaklardan kalma kadın
Gözlerini gözlerimde dizginleyerek
Argo şarkılarına gem vurdu gülerek
Ve mars etti beni bu aşkta bilerek.
Gözlerinden gözlerime gemledi aşkı
Kırık bir vazoyu andırır sen gideli bu kalbim
Bütün çiçeklerin renginde sızlayan hüzünlerim
Yeniden yeşerme umutları ile bağlanırken sana
Döndügün köşede beklerim her kızıl akşamları.
Ve sen geleceksin sona erecek bütün dertlerim.
"Patolojik"
kim ne derse desin ben böyleyim!
sever-sever aci cekerim
yarin löüp gittim mi topraga
soramazlar neden sevmedin.
Kalmışım ulu - orta, dalmışım boynu bükük
Her yanımda esiyor fırtına, bora, kasırga
En kötü düşünceler beynimi kemirmekte
Bilmez ki kimseler ah.. ben nasıl yaşıyorum? !
Bir an belirir silüetin karşımda sevinirim
Cok büyükte olsa asklar, bir gün bitecek
Mutluluktan gülen gözler, mutlak aglayacak
Hangi sevda son buldu taa..bastan sona
Ve hangi seven, yarinlara götürdü askini.
uyandigimda
bütün benligimi alip gittin elimden
bos bir kalp birakip
paramparca ettin askimi.
ardindan uzun-uzun baktim,
rüzgar bile yetisemiyordu sana
Beklerim birgün geleceksin diye,
gözlerim sükut ırmağ gibi içime aka aka
Umurumda da degil senin
uğurunda çok şeylerimi yitirsem de, hiç aldırmam
Gençliğim gitse de ardına baka baka,
yürüyoruz yokuş aşşağı ikimizde sona
Günüm gün degil, kutuplar misali
Temmuz sıcağında üşüyorum leyla
Sarmalayanım olmadı senden başka
O tutkulu sarılışlarınla gel ne olur leyla.
Nice seven sevilen ile buluştu
(15)
Fırtınalar mevsimdir ruhumun adı leyla
Yarattığın dünyamın gökkubbesi yarık
Sinemi döven, tayfun, bora ve kasırga
Seni benden uzaga sürüklemekte leyla.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!