Aşk dedikleri şey, bir kere gönlümden esti geçti
Var olan şu benliğimi, silip-süpürdü geçti...
11091988
(Hatırlarmısın?)
Daha dün gibi gözlerimin önünde
Çok yıllar önce evinize gelmiştim
Gözlerinde bir sevinç, bir telaş
Heyecandan dilin tutulmuştu o an
Boş bir masada iki dolu kadeh
Kırıldı tuz-buz, aktı bu aşkın şarabı
Yarım kaldı ağaca kazıdığım adın
Aşkımız unutulacak, korkarım isimsiz.
Söylerdim lakin; dilim tutuk, kuru damak
Çelikten bir kafes ördün çevremde
Prangaladın ayaklarımdan kilitsiz
Aşsız susuz bıraktın beni öylece
Dilim damağım kurudu kıvranıyorum!
Bahardan gönlümü güze devirdin
mis kokulu kadife yumuşaklığını teninin,
sirrus bulutlarından mı aldın rengini, ne?
ince bir haz sarmaşık gibi sarılmakta,
derin bir nefes, gecelerden faili sesle!
akislenmekte ruhun en derinliklerinde.
düş yanığı renginde közlenip küllenen
sislerin gri, mat rengiyle içime çöreklelen
peşinden koştuğum labirent sokaklarda
ayrılık şarkıları şimdi, şimdi seni söyler!
Bastığın yerlerde izin,
..kokun sinmiş durur
Görmeyeli ne çok yıllar oldu
..seni bir bilsen
Merak eder dururum halini,
..saçlarıma ak düşse de
Kalmışım odamda, yalnız, karanlık.
Sensiz can sıkıntısı deli ediyor.
Gönlüm ah,larla, vah,larla sızlanıp,
Gelmiyor bir türlü kendine, saadete!
Yıllardır çiçeklendiğin içimde sen.
Asılı kaldı gözlerim, göz - bebeklerine
Yerinden çıkacakmış gibi kalp atışlarım..
Cehennemini cennete çevirdin dünyamın
Seni öpmek dünyada her şeye bedelmiş
Lakin; başlamadan bitti bu rüya sensiz!
Gelsen de sarsan sıcacık teninle bedenimi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!