"Kralın Ben, Sen de Benim Kalbimde Kraliçe"
Ben sanki bir perili dünyada yaşıyorum, senli
İçinde en güzellerinden bir senin ismin perili
Bem - beyaz bulutlar kaplamış, etrafta serili
Amade sana kalbimdeki saraylar, konaklar.
Amansız ihtilaller yarattın hidayetimde
Can evimin can yerleri delik deşik
Karabasan gibi çöktü kabuslar üstüme
Bu son çırpınışlarım, o da senin umursamazlığın
Şimdi sensiz, sessiz ve kimsesiz eriyorum.
Ben carsiya ilk yalin ayak gittim
Sabiligimde, cocuklugumda
Gittim dedim, gitmedim aslinda
Evden kactim!
Büyülemeyen birsey kalmadi carsida beni
Sen büyürken ben, tığ delikanlıydim ergenliğe doğru
Ablanın ayakkabılarını giyerdin, kendini büyümüş sanıp.
Hatta çok komik,
İpince dudaklarını, kapkalın boyardın dağınık, beceriksiz.
Ablandan çalıp giydiğin ten çorap,
(ilk-bahar,a)
gelince bahar can katıyor cana havası,suyu
coşuyor ağaçlar renk cümbüşü yer ve gök
gülüyor ademoğlu sevinçli, umutlu ve mutlu.
feleğin kollarından ediyor gününü, gül-şen!
Efkarım gidiyor o gözlerine bakınca, gönlüm şenleniyor
Dağılıyor gam keder çile, kara bulut gibi nice dertler
Yeniden yeşeriyor hayatımda bütün renkler ve çiçekler
Baksan durmadan gözlerinle aksa gözlerim sevinçten.
(1995-2002)
29
Her insan kendi hayatındaki güzellikleri çevresinden ve karşındaki insanın hayatından öğrenir.
tenimi okşayan o ellerin bir tüy bulut
sam yelinden daha yumusak ve sıcak
perdede saten,koltukta atlas,pamuk
kadifeden sanki,narin bir ipek kumaş.
tutunca ellerini sarıyor serin bir heyecan
Ne çok gererdin gri bulutlarını nisan
Kederin mi var, derdin ne senin nisan
Benim gözlerim yağıyor senin yüzünden bak
Neden göklerin açık
Belli ki felek takmış sana da
Sen yağmur ayısın nisan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!