Gönül hasar almış, sükut geçiyor
Elem, keder keyfinde halay çekiyor
Kimin umurunda aşklar seçilmiyor
Zor bir yar sevdim, vazgeçilmiyor.
Duymaz ki sevdigim vakit geçiyor
Dışarısı soğuk, içime kardan, tipiden sen yağıyorsun
Yokluğunun ayazlarında kalmış sanki şu gönlüm
Isıttığın ellerim şimdi kutuplardaki buzlar gibi
Amansız iklimlerin kırağı tutmuş bakışlarına salıp gittin beni
Her figan bir türkü oluşturumuş hüzzamsı makamları sonuna adını
Daha henüz yeni doğan bir bebek gibi yalnızlığım
Sen gidiyorsun, anılar geliyor yokluğunu karşılamaya
Gök bürünmüş rengini griye, gözlerim ağlamaklı
Seni hatırlatan ne varsa odamda kırgın, sitemli
Seninle içimde açan binlerce tomurcuk çiçekleri soldu.
Şimdi dil suskun, kalbime akıyor binlerce acı, keder
"Dörtlük" (Vers) 01
Sevgilim, senin olmayı seçtim ta baştan
Sen beni kaşla göz arası ölesiye seçtin
Sonsuz bir sevgi istiyorsun madem ki eğer;
İlk önce nereye ait olduğunu bilmen yeter.
Güne dökerken içini yalnızlığım
Vaadedilen mutlu anılar mazide
Saçlarında esen meltem rüzgarı
Sarıyor o gri bulutlarını ruhuma
Sitemlerdeyim senli günlerime!
Gidince cendereler sıkacak sensiz ruhumu
Nabzım bir başka atacak, kalbim çok fazla
Yaşamdan zevk alacak mıyım bilmiyorum sensiz
Sürecek mi kalan ömrüm, sensiz dertsiz, kedersiz?
Bir hayat yaşadık geldi ve geçti renksiz, fenersiz!
Eyvah..
Çiğ düşmüş yine gözlerine
Düşeceğim kirpiklerinden
Dökme ne olur gözyaşlarını yanaklarından gamzelerine
Seni seviyorken boğulacağım.
Herkesle konuşulmuyor,
Seninle konuşabileceklerimi sende anlamayınca
Kuytu köşelerde,
Ayak izlerini takip ettiğim köhne sokaklarda
Bir başıma dertlerimi döküyorum
Kaldırım taşları arasına.
Ne günler gördüm yüzüm gülmedi
Sana olan bu aşkım daha ölmedi
Sıcaklığın var hala ellerimde, tenimde
Sarmaya tutuşuyor inan bu kollara seni.
Hasretin yükledi yüregime bütün özlemleri
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!