Yakmadı Şiiri - Basri Erdoğan

Seni sevmekle başladı içimde bir yolculuk,
Adını anınca kalbim secdeye varır gibi…
Ne aklımın izni vardı bu sevdaya,
Ne de kalbim geri dönmeyi bildi.

Bir ateş düştü içime, ama yakmadı,
Kül etmedi, aksine diriltti beni…
Sensizlikte bile seni bulmayı öğrendim,
Yokluğunda varlığını sevmeyi.

Gözlerin değmese de gözlerime,
Yolunu beklemek ibadet gibi artık…
Her geçen an, sana biraz daha yaklaşmak,
Sanki Rabb’e varan bir sır gibi saklı.

Bilmezsin, geceler sana nasıl döner,
Dua olur dudaklarımda adın…
Ve inan, bu sevda bana ağır değil,
Çünkü içinde senden öte bir anlam var:
Sevmenin kendisi… ve O’na çıkan yollar.