Velhasıl Şiiri - Basri Erdoğan

Velhasıl çiçek soldu
vazonun da sırrı çözüldü
Rengi çekildi âlemden
sanki zaman secdeye kapandı
bir suskunluk yayıldı eşyaya
her şey kendi yokluğunu fısıldadı
O çiçek ki bir vakit
kalbe düşen ilahi bir izdi
şimdi sadece bir gölge
ne nefes kaldı ne iz
Vazo dedikleri neydi ki
faninin elinde bir emanet
ruh gidince şekil sustu
mana çekilince suret çöktü
Anladım ki
solan çiçek değilmiş
bizmişiz zamana yenilen
o sadece döndü özüne
kaybolan biz olduk…