Yakınma / Tevekkül Şiiri - Yusûfî Yy

I
Mâzi kalmış, biz bu vaktin ruhlarından kıssalar,
Sanki vermiş yerlerin hârat’a sümbüller gibi.
Bâri kalsın bir hazin yâd, zevki tarih, saygılar,
Başka bir şey kalmamış zaten tahattur gayrısı.

II
Ey Yusûfî! Olma hâmuş, gün gelir devran döner,
Gün gelir ol öyle bir gün, hepsi bir gün oh eder.
Sanma nefsim, korkma zîrâ bil ki Rabbin âlidir,
Şol vakit enver değilse saç ziyânı üstüne!