Yanıyordu bir kent,
İçinde çocukluk türküleriyle gelen ozanlar...
Kaleminden barış damlayan insanlar...
Kitap, şiir, saz...
Ve o sesi unutmam:
"Yakın, yakın!"
Diyen ağızlar vardı,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta