Cürmümü biliyorum, ateş olsam ne yazar
Gücüm kendime yeter, ben canımı yakarım
Hayat dediğimiz yol, mevtana doğru uzar
Ardımda bıraktğım, her anımı yakaırm
Söz sükuta dönüşür, dil lal olur karşında
Kainat yasta kalır, tufan kopar çarşında
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




Meltem Hanım bir süre internetten uzak kaldı.Döndüğümde ilk baktığım sizin sayfanız oldu.Son şiir'iniz YAKARIM'la gene ortalığı yakmışsınız.Şiir'lerinizi okudukça acaba şiir yazmayı bıraksam mı? diye terettüt ediyorum.Başka ne diyebilirim ki KUTLARIM.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta