Sessiz ve cıtırtısızca gidiyorum.
Islak kaldırımların senin olsun, İstanbul.
Gözyaşımı yanaklarımda eriterek gidiyorum.
Gitmek, sövmektir hayata, demişti öğretmenim.
Hayatın gelmişine geçmişine söve söve gidiyorum.
Bahanesiz,
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta