Akşamın alaca karanlığı sardı bedenimi tüm koyuluğuyla;
Sımsıkı karabasan misali….
Yüreğim sıkışıyor,yanıyor alev alev tan yerinin kızıllığında…
Elvan elvan çiçek açmam gerekirken dikenlerle bezendim…
Muhabbetine,dostluğuna,sevdasına güveneceğim mert bir yürekti dileğim…
Ne al al,mor mor çiçek açardım o zaman işte! ! !
El verin bilenler,yananlar,yolverin geçenler bu karmaşadan…
O şimdi ne yapıyor
şu anda, şimdi,şimdi?
Evde mi, sokakta mı,
çalışıyor mu, uzanmış mı,
ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir,
Devamını Oku
şu anda, şimdi,şimdi?
Evde mi, sokakta mı,
çalışıyor mu, uzanmış mı,
ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta