Cumartesi sabahı
Gökyüzü daha alaca karanlık
Kartal Cevizli sahili;
Konuk olduğum eve onbeş dakikalık mesafede
Ürkek, telaşlı, sabah yürüyüş gayretindeyim
Rahmanlar Atalar Köprüsünden geçtim
Selamlaştım Marmara'yla...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şirinizle Kartal 'da yaşadığım günlere gittim,yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta