Yak Beni Allahım Şiiri - Ali Urgan

Bu yara iyilişmez, dinmez efkârım bende.
Dilimde söylenmemiş milyon hece her gece.
Her gelen yıktı beni Mecnun gibi sevince…
Feleğin işine bak, yak beni Allah’ım yak.

Uzak kaldım vuslata, bilmem nice arası.
İçimde saklanan şu gizli aşkın nârâsı.
Öldürmedi nicedir bu sevdanın yarası.
Dertlerime kâr olsun, yak beni Allah’ım yak.

Hicrânın kapısında bırak köle olayım.
Ben ki uçsuz bucaksız deryalara dalayım.
Yeter ki aşk var olsun, bense esir kalayım.
Dünya bana dâr olsun, yak beni Allah’ım yak.

Gönlümün efkârına sevda yine serindir.
Ey gözlerim ağlama, yüce Mevlâ kerimdir.
Ferman böyle yazılmış, dertlerinse derindir.
Varlığına vâr olsun, yak beni Allah’ım yak.

İnsansın işte insan, arşa değse de başın.
İncinsen de incitme, yağmur olsa gözyaşın.
Onlar etti, sen etme, çıksa da gözün, kaşın.
Bir sükuta âr olsun, yak beni Allah’ım yak.