ellerim kan içinde, şifa dağıtmaktan yorgun...
kimseye diyemiyorum,
içimde usulca çürüyen bir şeyler var.
lokman olup da kendi göğsüne derman bulamamak...
nasıl ağır,
nasıl sağır bir ceza.
bütün dünyanın ağrısını söküp aldım da ellerimle,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta