Ormana kış düşer, dert ise kağıda.
Mısralar, ayaklarımdan izdir.
Ölüm için bir şiir dönüşür ağıda.
O şiir, yüreğimde gizdir.
Issızken düşman sesi hoyratsa da
Çığlığım, kuştan tizdir.
Ormanın sükûtu beni fısıldar arada:
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta