İçimde kıştan kalma birtakım mezar birikintileri vardı.
Güneş doğmaz, anneler doğurmaz, her yerde kargalar uçardı.
Göğü süsleyen ancak bahtımın renginden bir tutam buhardı.
Ardından soluğun değdi ufuklara, mevsim artık bahardı.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta