Defter sayfaları yağmur yüzünden
Bulanmış ıslanmış çiğ ve çığlık demi buza kesen ayaz kucağı
Koynundan ve gönlünden çıkarıp attığı kayıp dilimlerin perakende insanı sanki
Kendi kendine dolanıp dönerek durmaksızın ıssızlaşan çöllere zemberek..
Kapana kısılmış aç susuz bir liman gibi denize kıyıya uzak
Söküp koparan yönsüz yurtsuz fırtınalarda gitmem dedikçe kendini belaya atıp haraba koyan
Ve okunmuş mektupların en kuşluk vaktine bir ceket bir bavul yükleyip örterek
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta