1950- ve hala yaşıyorum ne tesadüf değil mi?
Yaşamın yağlı ilmiği boynumda
Çaresizlik oldu anam, babam
Kardeşim yoksulluk
Kiraz ağacı pervasızca yakıldı
Karlı çam ormanlarıydı evim
Şurada bir sedir duruyor
Oğulları palazlanmış meşe ağacının
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta