1950- ve hala yaşıyorum ne tesadüf değil mi?
VASİYETİMDİR
Köyüme gömün beni,
Sevgilimde olsun yanımda
Üzülmeyin, ağlamayın, dert etmeyin.
Ağlayarak yaşadı, gülerek öldü deyin.
Ölüm bir yok oluşsa,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




insanlar dünyada ve ahirette sevgiliyi yan ında istiyor sanırım..
yalnız 'sevgilimde yanımda olsun'
ortaköy şapinuva da hititler dönemine ait kalıntıları gezerken rehberin anlattı birşey çok ilgimi çekmişti.döneme ait büyük baş hatunlar ölürken,
yanlarında çok sevdiği müceferleri , hizmetçisi, köpeği gibi (!? )yanında götürebiliyormuş..
bir oda büyüklüğünde bir mezar içimde köpeğiyle gömülen bir kadın iskeleti vardı..
bu vasiyet beni ta hititler dönemine götürdü..
ayrıca senin için bir kg üzümle bir kg patetes haşlayıp ekmek arasında verecem çocuklara
su demişsin ama ben yinede bikaç ayran yada kola verem çocuklara yoksa yemez çocuklar patates haşmasını :))))
affınız rica olunur :)
iyi ifade etmişsin kendini Halil Gülez..
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta