Yağmurlu kış günü
Başıboş bir damla gibi
Ben duramam artık
En sensiz derinlikler
Bir parça ölerek çarpa çarpa uzar
Aynalar kırılır
Yalın ve çıplak bir hasrete soyunur ellerim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hüzünlü ama güzel bir şiirdi
Kutlarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta