Yağmurlar dinmez artık bu şehirde,
Alıpta gittin güneşi penceremden.
Sevdanın suçunu hep kendime yüklerken,
El tuttun ellerimi ellerin ellerinden.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




yağmur damlaları,bazen gözyaşı damlalarından daha da acıtır... ve o acı bazen şiir olur..
hoş olmuş.......
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta