Hafif bir gülümseyiş
Bir dokunuş
Bir serserişti olanlar.
Bir an durmuştum, tanıdık bir el uzanmıştı yüreğime hafif bir dokunuşla...Öyle içten öyle boynuna sarılmak vardı ki,kalbim sarılırken kalbine; ellerim korkmuştu,utanmıştı gözyaşlarıma,sonra hep beraber yol alıyorduk kararan geceye...Yağmur da bir başka huzur veriyordu olanlara, umutlar yeşeriyordu içimizdeki yarınlara.
Ve gece biterken, içimizdeki sevgi devam ediyordu.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta