Yağmur yağınca,
yaraların
filizlenir.
Yıllardır
sonbahar
pencereden geçer;
evinde
birkaç solmuş
saksın
var.
Masanın üzerinde
soğuk bir çay bardağı;
masanın yanında
boş bir sandalye,
bekleyişte.
Pencerenin ardında
düğümlenmiş sorular
her akşam
yola bakıyor;
kuşlar gitmiş.
Yol
boş;
ayak izleri
yağmurun altında
yara oluyor.
Tik
tak
saat
son adımlarının sesinde
durmuşlar.
Kayıt Tarihi : 22.08.2026 07:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!