Yağmur Oldum Yare Şiiri - Kasım Kobakçı

Yağmur oldum yare, lakin bak ağlamadı gök,
Bırak nazı, zülfünü ruhuma dola gel,
Ufkun kenarları, bende birleştiği an,
Bir tufan misali dön döşüme, benden bana dök.
*
Git çekinme, tüm martılara beni danış,
İn sahile ve dalgalara, yosunlara, mehtaba danış,
Kaç çölü aşmış, Mecnun’un ahıyım bil,
Son perdeden süzülüp, daldım derine.
*
Şayet seninle, yüz yüze durabilsem,
Bir güfte yazıp, buradan gidebilsem,
Umutlarımı, ruhunun zindanına kitleyebilsem,
Hakk bahşetmezdi canı bana, sen olmasan.