Yağmur Kaplan Şiirleri - Şair Yağmur Kaplan

Ben bu şiire senin adını vereceğim.
Toplumsal konularla da kafamı dağıtacağım belki yazarken.
Unuttuğum için değil seni..
Duymamak için.

Sevdiler..

Ben sende bilirim gülmeleri,
Küsleri barıştırmaya yeten hoşgörüyü sende bilirim.
İyiliklerin en sevaplısını,
Cömertliğin en hasını,
Merhametin en güzelini yetimlere
Sende bilirim.

Sen gelirsen bu yıl,
Kışın dallarda yapraklar duracak.
Bahar cemre düşmeden gelecek.
Sen geliyorsun diye,
Gökkuşağı sekiz renk olacak.
Kalbim hiç gitmemişsin gibi atacak.

Belki birgün Yıldız Kenter okurdu bu şiiri,
Nokta diye
Gözyaşı koyardı dizelerin sonuna.
Sen sana yazıldığını bilmeden,
İçlenerek dinlerdin.

Ömrümün çiçekler açan yazına,
Kışı kim getirdi?
Bu gençlik yaşımda,
Ruhuma 30 yıllık ağırlığı kim getirdi?
Ben mutluluğun her seferinde,
Aynı heyecanı taşır aynı sevinçle coşarım.

Babalar sadece korumaz, üzülürmüş...
Göllerde sadece oturulmaz, ölünürmüş...
Ah kızım huzurla uyu, meleksin sen şimdi.
Yeryüzünün en masum meleği
Rojin...

Seni bir yanımdan kovuyorum.
Diğer yanım hala hasret sana.
Bir yanım hala sinirli,
Diğer yanım toprağın cemreyi bekleyişi gibi
Bekliyor ya seni..
Yazık bana.

Bazen insan yok eder sevdiğini,
Sevilmediği biri uğruna üstelik.
Yanındakinin varlığından olmaz haberi,
Karşısındakini ister durur durmadan
Ne kadri bilir ne kıymeti.
Kadrin de bir sorumluluğu vardır kıymete üstelik.

Biri bir yerlerde iyilik yaptı diye güneş doğar,
Bir anne yavrusunu beslediği için döner dünya,
Bir işçi direndiği için bahar gelir ya da.
Ben, sen varsın diye yaşıyorum.
Kimseye dert olmayışım sen varsın diye,
Anılarımızın olduğu sokaklardan geçişim sen varsın diye,

Leyla seni Mecnun'dan ayıran neydi,
Daha az sevmen mi yoksa kadın olman mı?
Yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek demiş Adnan abi.
Aşkı kim yaşayacak,
Kadınlar öldürülürken?
Dayak yemiş kadın yüzleri,