Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
neredeyse yağmur değil adam yagacak sandım; bazen şimsekle karışık fırtına halinde çığlıkla yağabiliyor.herneyse;dinince eminim bulutların ardından adam ışık süsmesi halinde açar..
bende kutlarım:)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta