Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Sonbahar çocuğuyum ben Hüzün mevsiminin ilk ayında gelmişim dünyaya. Saçlarım düşen yapraklardan almış rengini Gözlerim ise yeşile elveda, Sarıya merhaba diyen çimenlerden. Belki de bundandır bakışlarımın donukluğu Saçlarımın deli rüzgarlara olan tutkusu. Ne ırmak gibi coşmayı bilirim baharda, Ne renk renk açmayı yazın kırlarda. Ne ayaz olabilirim insanın içine işleyen Ne de yakabilirim gönülleri yaz güneşi misali. Yağmur olur, damla damla açık kalplere akarım, Rüzgar olur, di ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!