kış günü yağmur damlaları
tozlanmış susamış toprağı
delice harmanlamış
çamurlanmış çocukluğumun sokakları
ve bugün
bulutlar çıldırmış olmalı
güneşi kıskanırcasına
delicesine haykırıyor
gökyüzünü yararcasına
boşalırcasına döküyor
bir bir yağmur damlalarını
bulutların arasından
sanki derya delinmiş
uzay okyanus
ve burası kara delik
içine çekiyor hayatı
içine alıyor her bir şeyi
bende biraz suskun
biraz melankolik
biraz da umutluyum
damlalar artık ayrılıyor
hepsi birer umut olup
saçlarımı okşuyor sanki
bu gün akşam olur mu bilmem
ya yarın
sabah olur mu
durur mu bu yağmur
susar mı bu fırtına
ya kulakları saran
bu dehşet verici
ses
o ne olmalı
bittiğim an...
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta