Yağmur Çağırma Şiiri - Dursun Özden 3

yağmur çağırma

‘yağ-yağ-yağ-yağmur, tarlada çamur, teknede hamur
ver allahım ver-ver, sicim gibi bir yağmur-bulutlar dur’

ya erenler! toprağa can verenler-yitik zaman dervişleri
yaşam kaynağı suyu hor kullanan, kefir içen hazretleri

sünnetlik-adak kesmeli, dargınlık yok-sadaka vermeli
yusuf kuyuda, son nida: ‘bir damla su’ faydalı can teri

köygöçüren üfürükçü hafızın-hafızası geri, eski çağ eri
karanlık düşleri ezberi-o başkasının neferi-özünün şeri

çaykavak geçidi boranı-kışı, aman vermez bolkar dağı
dumanlı başı, çıldırdı kinli hocanın cini, çinili göl askeri

hacet tepesi’nde toplandı, köy çiftçileri; kutsal yatır yeri
kazanlar kuruldu-yendi içildi, yakarıldı, gökte bulut içeri

sular kurudu-yağmur çağırmada yendi, pilav-kadınbudu
aç köylünün son umudu, yağmur yok, kutsal istek seferi

vahşi sulamayı hak sayanlar, obruk dibinde yaşayanlar
iklim değişikliğine neden olanlar; su gibi aziz olun, ileri!

göğe el açma-yakarma-yağmur çağırma ve kam zamanı
yaşam-tek nefeslik ömür dilimi-can suyu için-irkil, gelberi

dursun özden