Önce gök gürültüsü ile başladı
Bak yine yağmur yağdı
Kaçışıyor herkes bir yerlere sığınmak için
Oysaki biz değimliydik sıcaktan sıkılıp yağmur yağsın diyen
Islanınca mı anlıyoruz güneşin değerini
Aynı sevgilini kaybedince anladığımız gibi
Güneş acınca yağmuru
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta