“Yağmursun sen, içime düşen; sonbahar ferahlığıyla…
Ilık teniyle süslenmiş, boyanmış İstanbul gibisin…”
Sana çıkar mevsimler, tüm çiçekler.
Gidilmez senden, bu huzur yerinden.
Sen olmadan bu yerler, yeşil, güneş, yıldızlar anlamsız, hiçbir
şeyin anlamı yok…
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta